6 Haziran 2026 tarihli ABD’nin 2026 FIFA Dünya Kupası için İran Milli Futbol Takımı’nın vize işlemlerini tamamladığını duyurmasının ardından diplomatik çekişmeler alevlendi. ABD’nin Türkiye Büyükelçisi Tom Barrack’ın açıklamaları, İran’dan gelen sert bir yanıtla karşılaştı.
İran’ın Türkiye Büyükelçiliği, Barrack’ın sözlerine yanıt vererek ABD’nin tutumunu “FIFA kurallarını ihlal eden ve ev sahibi ülke yükümlülükleriyle çelişen bir yaklaşım” olarak tanımladı. Büyükelçilik, “Kendinizi övmenizle, FIFA kurallarını ihlal eden ve Amerika Birleşik Devletleri’nin ev sahibi yükümlülüklerini çiğneyen davranışları aklayamazsınız. Neden, herhangi bir milli futbol takımının ayrılmaz bir parçası olan yönetim ve idari personelin büyük bir kısmına, teknik danışmanlara ve diğerlerine vize verilmediğini açıklamıyorsunuz? İran milli futbol takımına yönelik kasıtlı ve ayrımcı muameleyi bu seviyeye çıkardınız. ABD hükümeti, spor alanında İran ulusuna karşı düşmanca tutumunu yayarak, İran milli takımının Dünya Kupası’nda normal koşullarda ve gereksiz baskı olmadan oynama hakkını ihlal etmektedir. Bu durum, spora yönelik en kötü siyasi önyargılı müdahaleyi temsil etmektedir. FIFA, ABD’yi kurallarını ihlal etmekten ve İran milli futbol takımına yönelik ayrımcı muamelede bulunmaktan sorumlu tutmalıdır” ifadeleriyle, idari personelin ve danışmanların vize almadığını vurguladı.
Bu diplomatik tartışma, Dünya Kupası öncesinde spor ile siyaset arasındaki gerginliği yeniden gündeme getirirken, turnuva hazırlıklarını da etkileyecek gibi görünüyor. Yaşanan karşılıklı açıklamalar, organizasyonun siyasi boyutunu yeniden sorgulatırken, FIFA’nın nasıl bir tutum alacağı da merakla bekleniyor. Ayrıca, İran’a yönelik uygulanan baskılar, Rusya’nın Ukrayna savaşından sonra maruz kaldığı uluslararası yaptırımları hatırlattı. Rusya, bu savaş sonrası birçok uluslararası organizasyondan men edilmişken, benzer şekilde İsrail’e yönelik herhangi bir yaptırım uygulanmaması dikkat çeken bir çifte standart oluşturmuştu. İran doğrudan savaşın tarafı olmamasına rağmen benzer baskılara maruz kaldığı için, Batılı ülkelerin spor ve kültür politikalarındaki siyasi tutarlılıkları tekrar sorgulanmaya başlandı.
